"Mutsuz insan mutsuz olduğunu düşünecek kadar boş vakti olan insandır".
Einstein

21 Haziran 2013 Cuma

UZUN UZUN KONUYU ANLATMADAN...

Kitabın konusunun anlatılması adı altında resmen özetinin çıkarılmasına kesinlikle sinir oluyorum. Çünkü kitabı okumaya başladıktan sonraki en az elli sayfanın konusunu biliyor oluyorum. Kitap okumayı güzel yapan yavaş yavaş konunun içine giriyor olmamız. Kahramanımızı bize nerde nasıl gösteriyorlarsa ordan öyle başlamamız. O zaman bir sihri oluyor, okudukça okuyasım geliyor. 

Bunları da neden anlattığımı söyleyeyim: bu blog da hikayelerin içeriyle , konusuyla ilgili pek birşey bulamazsınız. Ben sadece okuduğum kitapları beğenip beğenmediğimi, neden beğenip, neden beğenmediğimi anlatmaya çalışıyorum.
Aslında daha çok geriye baktığımda kitap hakkındaki düşüncelerimi unutmuş olmamak için de yazıyorum. Kendim için denilebilir yani. Benim gibi  birkaç kişiyle  tanışsam, kitap arkadaşı olsam diye de içimden geçmedi değil :) henüz tek bir yorum alamamış olmasam da inancımı korumaya devam ediyorum.  :D 

neyse çok konuştum yine ..


herkese iyi geceler ..




iyi okumalar...